Rośnie dziko na łąkach, chętnie jest też uprawiany w ogrodach. Gatunki ogrodowe mają duże liście z małymi ogonkami, są bardziej soczyste i delikatniejsze w smaku. Odmiana dziko rosnąca jest drobniejsza i bardziej kwaśna. W sklepach, oprócz świeżego szczawiu w sezonie, dostępny jest też szczaw mrożony i konserwowy. Uwaga łasuchy! Szczaw działa pobudzająco na apetyt. Nie należy go jednak jadać zbyt często, gdyż zawiera kwas szczawiowy, w większych ilościach szkodliwy dla zdrowia - pozbawia nasz organizm wapnia, nie powinny go jeść osoby cierpiące na kamienie nerkowe, reumatyzm, czy artretyzm. I jeszcze jedna praktyczna rada - liście szczawiu mogą służyć do umycia rąk, świetnie czyszczą plamy z rdzy, pleśni oraz atramentu, a także usuwają zabrudzenia z pościeli, wikliny i srebra. Szczaw ma przyjemny, kwaśny smak. Można go jeść na surowo. Najbardziej popularnym daniem z tej rośliny jest oczywiście zupa szczawiowa. Szczaw sprawdza się także jako składnik sosów i farszów. Porwany na kawałki odświeża smak sałatek. Mniej znany jest jako przyprawa do innych potraw, tymczasem można go dodawać np. do szpinaku albo drobno posiekanymi listkami posypywać chleb z masłem, grzanki czy rybę (zastępuje sok z cytryny). - Do gotowania potrzebujemy dużo szczawiu: wrzucony na patelnię kurczy się i traci zieloną soczystość na rzecz khaki - podkreśla znana restauratorka Agnieszka Kręglicka w felietonie dla ?Wysokich Obcasów?. - Jeżeli zależy nam na zielonej barwie, np. sosu, posiekane liście szczawiu trzeba dodać na końcu. Albo na początku dla smaku, a na końcu dla koloru. Najlepsze są młode, drobne rośliny. Większe wymagają usunięcia łykowatej łodygi ze środka liścia. Wypłukany w zimnej wodzie i osuszony szczaw przetrwa w lodówce 2-3 dni.

Podziel się

• Facebook
• Nasza klasa
• Wykop
• Twitter
• Linked in
• Wyślij e-mailem